Even voorstellen! Nr. 11

Adrianus Antonius (Jos) van der Bruggen (1919 – 1940)

Voor de Cromvoirtenaren onder u ben ik misschien wel een bekende. Mijn achternaam komt dan ook vaak voor in Cromvoirt en omgeving. Mijn naam is Adrianus Antonius van der Bruggen, maar noem mij maar gewoon Jos. Ik ben in 1919 geboren als tweede kind en oudste zoon van tuinman Lambertus van der Bruggen en Johanna van Hal. Mijn vader is een Vughtenaar, mijn moeder een Cromvoirtse. Ik heb twee broers en twee zussen en we wonen in de Sint-Lambertusstraat op nummer 1. Later verhuizen wij naar het ouderlijk huis van mijn vader. Net als mijn vader ben ik tuinman.

Gesneuveld op eerste oorlogsdag
Als in 1939 Nederland mobiliseert vanwege de dreigende oorlog door de Duitsers word ik als dienstplichtig soldaat ingedeeld bij de 1e Compagnie van het 17e grensbataljon. In mei 1940 valt Duitsland dan echt Nederland binnen en verdedig ik met mijn kameraden ten noorden van Roermond een kazemat, een bunker dus.
’s Nachts verschijnen er lichten aan de grens. Wij denken dat het onweer is, maar het zijn de Duitsers al. ’s Morgens rond 10 uur zet de Duitse infanterie de beslissende aanval in rondom de gesprongen Maasbrug en de bunkers. Wij krijgen te maken met vijandelijk vuur met meerdere Duitse artillerietreffers. Drie voltreffers zorgen ervoor dat een bunker in de bocht van de Maas ten noorden van Roermond instort. Ik sta daar met onder andere de soldaten Bennink, Van Driel, Jansen, Pas en Pollen in de loopgraaf. Wij sterven daar op 10 mei 1940, de eerste oorlogsdag. De rest van de groep wordt direct gevangengenomen.

Begraven in Cromvoirt
Ik word op de Rooms-Katholieke begraafplaats bij de Sint-Lambertuskerk in Cromvoirt begraven en krijg twee verschillende grafstenen: eerst krijg ik een civiel graf met op de grafsteen de tekst “Gevallen voor het vaderland”. Later wordt, omdat ik een soldaat ben, deze steen vervangen door een graf van de Oorlogsgravendienst.
Beeldbron: BHIC.